
روشهای آموزش زبان بسیار متنوع هستن و هیچ کدوم از اونها رو نمیشه به عنوان بهترین روش برای همه معرفی کرد.
بهترین کار، انتخاب مناسبترین بخشهای هر روش برای آموزش افراد مختلف هست. در واقع هنگام انتخاب روش آموزش زبان باید اهداف زبان آموز در نظر گرفته بشه.
در ادامه به معرفی روشهای آموزش زبان به ترتیب پیدایش اونها میپردازیم:
ترجمه گرامری
این روش که قدیمیترین روش هست و الان دیگه خیلیها علاقه ای بهش ندارن (احتمالاً به جز مدارس ایران!) بیشتر روی متنهای نوشتاری تمرکز داره و با ترجمه متن انگلیسی به فارسی، سعی داره زبان یاد بده.
شاید به خاطر همینه که انگلیسی خوندن ما بهتر از انگلیسی حرف زدنمونه. عربی هم کلاً هیچی، تعطیل!
روش مستقیم (یا طبیعی)
این روش براساس اهمیت دادن به اسپیکینگ هست و در این روش دیگه ترجمه انجام نمیشه و سعی میشه که گفتار انگلیسی مستقیماً درک بشه.
یعنی اگر یک جمله انگلیسی شنیدی، نشینی ترجمه کنی بعد جواب بدی، بلکه انگلیسی متوجه بشی چی میگه.
یادگیری شنیداری
این روش اولین روش به روز و مدرن هست که بر الگوی جملات و صدا تمرکز داره. در این روش مهارتهای شنیداری و گفتاری فقط به زبان انگلیسی تمرین میشن.
روشهای انسان دوستانه!
مجموعهای از روشهای کلی نگرانه برای یادگیری زبان. اجازه بدید چند تا مثال بزنم.
در یک حالت ممکنه معلم سکوت کنه و زبان آموزها با هم ارتباط برقرار کنن. در حالت دیگه فرد با شنیدن متنها یا آهنگهایی با دامنه لغات هدفمند، در معرض زبان قرار میگیره.
آموزش ارتباطی
این روش، روش استاندارد روز دنیا هست و هدف این هست که زبان از طریق برقراری ارتباط و گفتگو به زبان انگلیسی یاد گرفته بشه.
در این روش معمولاً باید موضوعات و وظایف مشخص و هدفمند باشن تا بتونن بهترین نتیجه رو در بر داشته باشن.
روش انتخابی
در این روش به زبان آموز اجازه داده میشه که بهترین روش رو برای خودش انتخاب کنه. در واقع تدریس با زبان آموز هماهنگ میشه نه اینکه زبان آموز خودش رو با روش آموزش هماهنگ کنه.
منظور این روش این نیست که اراده به طور کامل با زبان آموز باشه، بلکه یعنی از روشهایی استفاده بشه که بهترین تأثیر رو روی زبان آموز دارن و در او ایجاد انگیزه میکنن و زبان آموز میتونه پیشرفت خودش رو حس کنه.
این مطلب رو از دست ندید: